Адышлі партызаны,
Час няўмольна бяжыць.
Вам, мае Целяханы,
Трэба ім даражыць.
Думкі ўсе аб Радзіме,
Край пад знакам бяды…
Палымяна аб імях,
Ёсць былога сляды.
Колькі раз аб імёнах
Я пісала радок.
Сказ аб родных, знаёмых,
Тых, хто славіў куток.
Колькі іх не ўхваліш,
Зразумееш не раз –
Славы ім не прыбавіш –
Век-жыццё без параз.
Думкі гэтыя ціснуць –
Час назад не вярнуць.
Боль застаўся – ён існы,
Як я гляну на пуць.
Бо на гэтай чыгунцы
Не адзін скончыў бег.
Змерыць смеласць без унцый
Прысна-памятны век.
Адышлi партызаны...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226031000467
Свидетельство о публикации №226031000467
Рецензии